Við fórum þrjú neðst í Breiðdalinn í dag – langt sunnan Orrustuvalla. Orrustuvellir eru þar sem 2000 ríðandi manns mættu fyrstu mótspyrnu Krýsanna árið 1056, daginnn sem Kolskeggur Ýrberason var veginn þar sem nú er kapellan í Kapelluhrauni. Fyrst gengum við góða stund í útivist. Salka passaði vel upp á foringjann sinn lengi vel en svo fann hún risastóra spýtu til að fara með lengra út í móa og naga soldið. Ljúfur var duglegur: Sjeffer hundurinn fór góða vegalengd í burtu einsamall og gleymdi sér við þefun. Eftir gönguferðina áttum við Salka ágætist bonderingu: Fyrst æfði hún að sækja og skila. Labrador eðli hennar kom vel í ljós því hún ætlaði sér frekar að hlaupa um og fá foringjann í eltingaleik en að skila.
En við sáum við því. Því næst æfði hún “takk” – en þá tekur hún hlut og réttir foringja sínum. Því næst fórum við út á bjargbrún: Nú prófuðum við “gelta eftir skipun” æfingu. Við reyndum síðast við þetta í apríl og þá mistókst æfingin: Hún fór þannig að “gelta” fékk Sölku til að hoppa á foringjann sinn. Eftir nokkra vinnu tókst æfingin. Salka kann núna að gelta eftir ákveðinni fingra hreyfingu! Eftir þetta fór Salka í jeppann og Ljúfur kom út að styrkja aðeins Sækja/Skila og gelt. Eftir æfinguna fengu þau gúmmíslöngu leikfangið og léku sér saman í smástund.
Share
Sæll Elías.
Ég heiti Valgeir og bý í Reykjanesbæ. Ég á hundinn Nóa sem er bróðir Sölku úr sama goti. Nói var nefndur Tígri í upphafi.
Ég er forvitinn um Sölku og er að spá hvort þú eigir myndir af henni að meila mér. Ég hef ekki séð neinn af hinum 8 (þau voru 9 í gotinu). Það væri gaman að fá að vita hvernig Salka er.
Nói er rosalega ljúfur en stór og sterkur fjörkálfur.